ZDZISŁAW GŁOWACKI
Odwilż 1955 roku - kto pierwszy przywiózł zachód do Polski? Oczywiście na tym polu największe zasługi ma Tadeusz Kantor, który w 1955 powrócił z podróży do Paryża. Artysta popularyzował odkryty przez siebie kierunek - informel. W tym celu odbył ogólnopolskie tournée, organizował spotkania, odczyty i pokazy przeźroczy. Jego śladem podążało coraz więcej artystów, a wkrótce abstrakcja stała się najpopularniejszym kierunkiem w Polsce. Wszystko działo się tak szybko, że dziś mówimy o eksplozji informelu. Nie możemy jednak zapominać o innych artystach! Przecież nie tylko Kantor pojechał w 1955 roku na wycieczkę do Europy Zachodniej i nie tylko on wiedział o istnieniu informelu. Jednym z polskich odkrywców tego rodzaju abstrakcji był łódzki malarz Zdzisław Głowacki (1919-1987). Na kilka miesięcy przed przyjazdem Kantora do Łodzi, przy ulicy Piotrkowskiej 102, odbyła się wystawa malarstwa Głowackiego, na której zaprezentował taszystowskie obrazy! Artysta idee te przywiózł nie z Francji, lecz w Włoch.
JÓZEF SKROBIŃSKI
 Zbiory naszej galerii powiększyły się o panoramę Kazimierza nad Wisłą autorstwa Józefa Skrobińskiego (1910-1979). Artysta związany był z grupą malarzy realistów. Tworzył pejzaże, weduty, sceny rodzajowe i martwe natury w technice olejnej i akwarelowej. Malarstwo Skrobińskiego jest jednak bardzo zróżnicowane - w niektórych kompozycjach artysta chętnie odwoływał się do spuścizny impresjonistów, kiedy indziej natomiast tworzył surrealizujące, nierealne krajobrazy i syntetyczne sylwetki ludzkie. Skrobiński uczestniczył w kolejnych edycjach Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego w Szczecinie w latach 1962-72, brał także udział w wystawie malarstwa w Muzeum Narodowym w Warszawie w 1961 roku. Jego prace znajdują się w zbiorach: Muzeum Miasta Łodzi, Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi, Muzeum Narodowego w Szczecinie, Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Co ciekawe, twórca przez jakiś czas studiował matematykę, a jego zainteresowanie naukami ścisłymi poskutkowało kilkoma autorskimi filmami dokumentalnymi z zakresu matematyki, fizyki i astronomii.
SŁAWOMIR MICEK
 Formy przestrzenne posiadają własną ekspresję, która w szczególny sposób oddziałuje na wyobraźnię widza. Dlatego warto zapoznać się z różnymi technikami rzeźbiarskimi oraz materiałami, z których powstają przestrzenne dzieła sztuki. Prezentowana rzeźba jest oryginalnym dziełem znanego polskiego artysty rzeźbiarza Sławomira Micka (ur. 1956) absolwenta Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (dyplom w 1980 roku). Artysta tworzy rzeźby wielkoformatowe do przestrzeni architektonicznej oraz małe, kameralne. Stosuje różne materiały, głównie brąz i marmur ale także drewno i ceramikę. Brał udział w wystawie „Każdemu czasowi jego sztuka” (Arsenał II) w Warszawie w 1988 roku oraz w licznych innych wystawach i konkursach. Jego dzieła znajdują się w zbiorach Muzeum Sztuki Medalierskiej we Wrocławiu, w ośrodku kultury Szklany Dom w Ciekotach, na placu przed dworcem autobusowym w Kielcach i w kolekcjach prywatnych.
WŁADYSŁAW POPIELARCZYK
 W kolekcji posiadamy przykłady abstrakcji totalnej, zwanej też informelem, taszyzmem, czy ekspresjonizmem abstrakcyjnym. Obraz ze zdjęcia to „Dno morskie niebieskie”, autorstwa awangardowego artysty Władysława Popielarczyka. Kompozycja przygotowana została na Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego w Szczecinie. Na odwrocie obrazu znajduje się oryginalna naklejka Centralnego BWA. Władysław Popielarczyk ukończył warszawską ASP (dyplom w 1955). Uprawiał ekspresyjne malarstwo abstrakcyjne i happening. Znany jako barwna postać starego miasta w Warszawie, od 1965 roku prowadził pracownię i galerię autorską przy ul. Piwnej.
STANISŁAW MASŁOWSKI
 Wzbogaciliśmy naszą kolekcję o akwarelę, która zaciekawi nawet najwytrawniejszych kolekcjonerów! Autorem przedstawianego dziś przez nas obrazu jest Stanisław Masłowski (1853-1926), polski malarz, świetny akwarelista, autor licznych pejzaży i scen rodzajowych o młodopolskim kolorycie. Masłowski z ogromną pasją malował krajobraz mazowieckiej wsi, a jego ukochanym plenerem była Wola Rafałowska. Artysta tworzył tam liczne pejzaże ukazujące drewniane chaty, kręte polne drogi, kwitnące kwiaty, zioła, samotne drzewa, zagajniki, sady i ule. Stanisław Masłowski odwiedzał Wolę Rafałowską cyklicznie w ciągu trzech pierwszych dekad XX wieku. Prace powstające na przestrzeni tych lat zdradzają przemiany zachodzące w jego sposobie malowania i artystycznego widzenia krajobrazu. Wszystkie jednak malowane są lekko, szkicowo, z niezwykłą trafnością w ujęciu pejzażu i swobodą techniki akwarelowej.