KRZYSZTOF ŁUKASIEWICZ-WILCZEWSKI
 Krzysztof Łukasiewicz-Wilczewski jest jednym z najbardziej interesujących łódzkich malarzy pejzażystów. Artysta maluje wiejskie pejzaże, najczęściej z okolic Łodzi, ale także wydmy i plaże Bałtyku, kwieciste krajobrazy z Chorwacji, słoneczne obrazy z wybrzeży południowej Francji i Hiszpanii oraz łódzkie weduty. Maluje też sceny rodzajowe z bawiącymi się dziećmi, raz we wnętrzach domów, innym razem na łódzkich ulicach i placach. Te ostatnie prace inspirowane są wątkami autobiograficznymi. Krzysztof Łukasiewicz-Wilczewski jest niezwykle rozmalowanym malarzem realistą, który w szczególny sposób upodobał sobie działanie koloru i światła w pejzażu. Artysta odnalazł i opracował własną formę malarską, interesującą, żywą i rozpoznawalną. Stosuje przede wszystkim technikę olejną. Doskonale posługuje się grubą, dynamiczną i przestrzenną fakturą. Odbiorca czuje, że każdy obraz jest wystudiowany i przeżyty. Zafascynowany osiągnięciami impresjonistów podobnie jak oni jest twórcą plenerowym. W naturze obserwuje zmiany nastroju, barw i przeźroczystości powietrza zależne od klimatu, pory dnia, roku i pogody. W plenerze szkicuje pierwsze i najważniejsze wrażenia, potem w swoim wiejskim atelier, otwartym na przyrodę i łagodny pejzaż parku wzniesień łódzkich, wykańcza obrazy wzbogacając je o niezbędne szczegóły. Miejskim pejzażom łódzkim malarz czasem dodaje ciepłego koloru słońca, tak by rodzinne miasto wypiękniało i w grze światła i cienia wibrujących w dekoracji architektonicznej dorównywało zabytkowym miastom południa Europy. Innym razem w ślad za fowistami upraszcza formę, skraca perspektywę i w czystych kolorach z dominacją błękitu i różu umieszcza grupy dzieci jak zabawki lub dekoracje teatralne na Placu Wolności, w otoczeniu łódzkich kwiaciarek jakby również pozujących artyście do obrazu. Krzysztof Łukasiewicz-Wilczewski jest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. Od 1995 roku współpracuje z Galerią Piotra Uznańskiego. W 2001 roku prezentowaliśmy wielką wystawę 50 obrazów z kilku lat twórczości artysty z przełomu XX i XXI wieku.
BARBARA ROSIAK
 Barbara Rosiak (ur. 1955) jest jedną z najwybitniejszych łódzkich artystek uprawiających grafikę. Ukończyła z wyróżnieniem PWSSP (obecnie Akademia Sztuk Pięknych) w Łodzi w pracowni prof. Leszka Rózgi. W twórczości Barbary Rosiak podziwiamy wyjątkową wyobraźnię i wiedzę historyczną oraz umiejętne stosowanie form i ozdobników zaczerpniętych z minionych epok artystycznych, głównie renesansu i baroku włoskiego. Podziwiamy także wirtuozerię rysunku, dynamikę i harmonię kompozycji. Tematyka prac artystki nawiązuje do znanych, zabytkowych miast - Wenecji, Florencji, Rzymu, Alhambry, a także do mitologii, klasycznych przysłów i postaci oraz stanów emocjonalnych i pojęć filozoficznych. Barbara Rosiak stosuje przede wszystkim akwafortę barwną, czasem łączoną z akwatintą albo miękkim werniksem. Artystka jest też autorką exlibrisów. Poza grafiką uprawia także malarstwo, głównie akwarelę. Artystka wystawiała swoje prace na Międzynarodowym Biennale Grafiki w Krakowie w 1980 i 1984 roku, potem wielokrotnie na licznych wystawach w kraju i za granicą. W 2017 roku miała jubileuszową wystawę grafiki i malarstwa w Muzeum Miasta Łodzi. Wystawie towarzyszyło wydanie obszernego katalogu. Dzieła Barbary Rosiak znajdują się w kolekcjach Muzeum Narodowego w Szczecinie oraz muzeów w Bydgoszczy i Toruniu.
KONSTANTIN KARLSONN
Na polskim rynku sztuki bardzo rzadko pojawiają się dzieła malarzy łotewskich i estońskich. Niewiele wiemy o Konstantinie Karlsonnie (1854-1939), wiemy natomiast, że był on czynny i w Rydze i w Tallinnie w końcówce lat 80. XIX wieku. Artysta był twórcą panoram. Najbardziej znana przedstawia widok na Tallinn z okolicznych wzgórz. Charakterystyczne w jego twórczości jest malowanie miast z pewnej odległości. Umieszczając je w spokojnym kontekście wsi, lasów, rzeki, wody artysta nawiązuje do potęgi natury i działalności architektonicznej człowieka. Obrazy Karlsonna są w charakterze malarstwa późnego romantyzmu.
JERZY RENE GROSZANG
Jerzy René Groszang (1929-2004) był jednym z najwybitniejszych łódzkich akwarelistów. Artysta studiował w krakowskiej ASP. Malował akwarelą i gwaszem nastrojowe weduty łódzkie i pejzaże otwarte, przede wszystkim z okolic Łodzi i Dębowej Góry. Groszang był artystą wszechstronnym, malarzem, twórcą scenografii do wielu filmów, m.in. "Historia żółtej ciżemki" i "Pan Wołodyjowski" oraz scenografii do licznych spektakli teatralnych i telewizyjnych. Był też poetą, znawcą poezji Goethego i Schillera, wielkim melomanem, wielbicielem Mozarta oraz kolekcjonerem, zbierał dawne tkaniny, sztychy i stylowe meble. Ostatnia wystawa prac artysty odbyła się w Galerii Piotra Uznańskiego w styczniu 2011 roku. Jerzy René Groszang przez wiele lat współpracował z naszą galerią i zaszczycał nas swoją przyjaźnią. Mimo upływu lat wspominamy długie i ciekawe rozmowy z artystą. Groszang nawiązując do swojego polsko-francuskiego pochodzenia żartobliwie nazywał siebie "hugenotem". Może dlatego obok artystycznej wrażliwości zachowywał niezwykle racjonalne spojrzenie na świat.
STANISŁAW WYSOCKI
Stanisław Wysocki jest laureatem licznych wyróżnień i nagród oraz autorem spektakularnych wystaw, przede wszystkim zagranicznych a także realizatorem zamówień do przestrzeni publicznej we Wrocławiu i na statek transatlantycki Queen Mary II. Artysta tworzy rzeźby z brązu. Zafascynowany kobiecą sylwetką wykreował swój własny niepowtarzalny styl. Stanisław Wysocki łączy zgeometryzowane i uproszczone bryły o ostrych cięciach i zróżnicowanej fakturze z delikatną, płynną linią kobiecych kształtów. Dzieła pełne są uroku, wdzięku i stają się symbolami kobiecości. Jedne rzeźby nazwane zostały przez artystę imionami kobiet – Laura, Kama, Eurydyka a inne intymnymi pojęciami – Pragnienie, Nienasycenie, Szept, Dotyk. Rzeźbiarz pozwala odbiorcom nadawać swoje własne tytuły zaczerpnięte z repertuaru imion kobiecych.